Πως αντιμετωπίζουμε τη γρίπη
.
Πρόληψη της γρίπης
Στο γενικότερο πλαίσιο της αντιμετώπισης, ο εμβολιασμός εξακολουθεί να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των προσπαθειών των υπηρεσιών δημόσιας υγείας για την πρόληψη της γρίπης. Οι συστάσεις όμως αφορούν στις ομάδες υψηλού κινδύνου όπως ηλικιωμένους και άτομα με υποκείμενες παθήσεις, ενώ είναι γνωστό ότι η αποτελεσματικότητα του εμβολίου κυμαίνεται από 30 έως 90% ανάλογα με την ανοσολογική ανταπόκριση του λήπτη. Ομοίως η ταύτιση της σύνθεσης του εμβολίου με τα κυκλοφορούντα στελέχη κάθε φορά, δεν είναι πάντα εφικτή.
Κλινική διάγνωση της γρίπης
Αν και συχνά η διάγνωση της γρίπης συγχέεται με αυτήν άλλων ιώσεων του αναπνευστικού, όταν είναι γνωστό ότι ο ιός κυκλοφορεί στην κοινότητα η ακρίβεια της κλινικής διάγνωσης είναι ιδιαίτερα υψηλή και αγγίζει το 70%. Ετσι, σε περίοδο έξαρσης, αιφνίδια έναρξη πυρετού με τουλάχιστον 2 από συμπτώματα όπως ρίγη/εφίδρωση, βήχας, μυαλγία, ρινική καταρροή, κόπωση, πονοκέφαλος ή πονόλαιμος συνιστούν κλινική διάγνωση γρίπης. Η γνώση τοπικής έξαρσης βασίζεται στην ενημέρωση επί των στοιχείων των εθνικών προγραμμάτων παρακολούθησης.
Αντιική θεραπεια
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρχε πραγματική ανάγκη για αποτελεσματικές και καλά ανεκτές θεραπείες για τη γρίπη. Ο ιός της γρίπης έχει τη δυνατότητα να αλλάζει συχνά τη δομή του και για το λόγο αυτόν ήταν δύσκολο να ορισθεί ένας σταθερός κατά του οποίου θα μπορούσαν να κατευθυνθούν νέα αντιικά φάρμακα. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όμως, σημειώθηκε σημαντική πρόοδος, όταν επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το ενεργό κέντρο του ενζύμου νευραμινιδάση του ιού της γρίπης παραμένει αμετάβλητο σε όλα τα κλινικά σημαντικά στελέχη του ιού, ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε άλλες μεταβολές στην επιφάνεια του ελάμβαναν χώρα. Έτσι δημιουργήθηκαν οι αναστολείς της νευραμινιδάσης (NAIs), η μοναδική αιτιολογική θεραπεία της νόσου σήμερα. Οι NAIs είναι αποτελεσματικοί κατά όλων των τύπων του ιού (Α και Β) και από κλινικές δοκιμές, αποδεικνύεται ότι μειώνουν σημαντικά τη διάρκεια, τη βαρύτητα και τις επιπλοκές της νόσου. Μοναδικός, από στόματος χορηγούμενος, αναστολέας νευραμινιδάσης είναι η οσελταμιβίρη.
